Butoh series: «Kiki & Colette | The Age of Time»
Επεισόδιο 2ο: «Το Όνειρο»
Ερμηνεία-σκηνοθεσία: Αλίκη Γερμανού-Γεωργουλοπούλου, Νικολέτα Ξεναρίου

Ημερομηνίες Παραστάσεων: 8, 9, 16, 17, 22 και 23 Δεκεμβρίου 2023 στις 9μ.μ.,
“Μικρό Στούντιο”, Αγίου Νικολάου 5, Αίγινα.

Κρατήσεις θέσεων στο kiki.et.colette@gmail.com (με ονοματεπώνυμο και ημερομηνία παράστασης)

Η Kiki de Montparnasse και η Colette, πρωτοποριακές προσωπικότητες και καλλιτέχνιδες, άφησαν ανεξίτηλα τα ίχνη τους στα «τρελά χρόνια» (Les années folles) στο Παρίσι της τέχνης και των νέων ιδεών τη δεκαετία του 1920. Οι ζωές τους υπήρξαν φορτισμένες και γεμάτες πάθος για δημιουργία, αυταπάτες, όνειρα και τόλμη. Στο δεύτερο επεισόδιο της τριλογίας: «Kiki & Colette | The Age of Time», με τίτλο “Το Όνειρο”, η Αλίκη Γερμανού-Γεωργουλοπούλου και η Νικολέτα Ξεναρίου, αντλώντας έμπνευση από το ιαπωνικό χοροθέατρο Butoh, φέρνουν έναν αιώνα μετά ξανά κοντά τις δύο γυναίκες δημιουργώντας μια παράδοξη αφήγηση-όνειρο σε ένα ιδιόμορφο πάλκο–σπίτι, παρέα με σκοτεινούς επισκέπτες, φαντάσματα, αναμνήσεις και αλήθειες που αποκαλύπτονται αναπάντεχα.
“Σκοτεινό, βαθύ όνειρο
Κυλά σαν σκιά στο βάθος του χρόνου
Μέσα στην χαοτική αγκαλιά της νύχτας και του αγνώστου
Εκεί που οι ονειρικές εικόνες ξεπηδούν σαν λάμψη
στον σκοτεινό ουρανό καταλήγοντας ως στάχτη
των πεπραγμένων και του ανεκπλήρωτου.”

Συντελεστές παράστασης:
Συμμετοχή: Χρήστος Καρνάκης
Σκηνικά: Ανδρέας Θεοδώρου
Φωτισμοί: Ζαφείρης Επαμεινώνδας
Sound design – φωτογραφίες: Άρης Μιχαλόπουλος
Κατασκευή μάσκας: Γιώργος Γυπαράκης
Creative producer: Oliwia Twardowska Tado
Σχεδιασμός αφίσας: Βαγγέλης Φωκάς

BUTOH
“Στο τέλος της δεκαετίας του ’50, γεννιέται στην Ιαπωνία ένα νέο είδος χοροθεατρικής Τέχνης, το Μπούτο (Butoh). Συνδυάζοντας το παραδοσιακό με το πρωτοποριακό θεωρήθηκε χορός παραβατικός και περιθωριακός. Άντλησε τη θεματολογία του από την ποίηση και τη λογοτεχνία (Λωτρεαμόν, Ζαν Ζενέ, Μαρκήσιος ντε Σαντ, Αντονέν Αρτώ κ.ά.) αλλά και από την σκληρή καθημερινότητα της εποχής. Το Μπούτο στην πορεία του θεώρησε τη Φύση ως τον Μέγα Δάσκαλο, μελέτησε τις αντιθέσεις της και σεβάστηκε την ισορροπία που προκύπτει μέσα από αυτές. Επηρεάστηκε βαθιά από τον Γερμανικό εξπρεσιονισμό και από το κίνημα τού Νταντά, και διαδόθηκε σε Ευρώπη και Αμερική από τη δεκαετία του ’60 έως σήμερα. Έχει μια μεγάλη ελευθερία ως προς τους κανόνες και αυτό το καθιστά ενδιαφέρον, διότι ακριβώς ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει έναν δικό του, μοναδικό χορό. Ο χορευτής Μπούτο είναι ένα “δοχείο χρόνου” που εμπεριέχει όλη τη βιωμένη ζωή από τη γέννηση μέχρι το τώρα, ενώ η διαίσθηση και η πνευματικότητα παίζουν κυρίαρχο ρόλο. Πρωτίστως, ο χορευτής αντιμετωπίζεται ως ανθρώπινο πλάσμα και όχι ως πολίτης ενταγμένος σε οποιοδήποτε θεσμικό ή άλλο πλαίσιο.” Αλίκη Γ.